...باز مینویسم برات٬ می نویسم اینبارشاید  طلوع کنی.از مشرق یا مغرب؟!

از کجا میای که منو اینچنین آشفته می کنی؟از کدووم دیاری؟

صدای قلبتو میشنوم.باهات هم آوا میشم.

متولد کدووم ماهی؟برج فلکیت چی میگه؟راستی تو طالعت چی اومده؟

صدای قدماتو میشنوم.میام پیشوازت .

اگه بخوای قلبمو رنگ میکنم.میشم آبی.می شم دریا.آبی آبی به وسعت دریا...

...صدا میشنوم ٬ صدا ٬ همون صدای آشنا..

ساز قلبمو کوک می کنم و دوباره همون آهنگ آشنای همیشگی رو می نوازم ٬ شاید اینبار یکی باهاش 

همنوا بشه .

می خوام اینبار بشم همون دختر کولی قصه که لب ساحل ٬ کنار آتش ٬ تا صبح به انتظار مانس با نوای 

آهنگ میرقصید و می رقصید.آره به انتظار..

و یا شاید بشم همون گلدون کنار پنجره به انتظار لبخند آفتاب...

شاید بشم یه ماهی در تب وتاب دریا..

وبشم یه صدا در انتظار همصدا...

اما هر چی که هستم.

باور کن ٬اسمم رو باور کن..

حرفمو باور کن...

هر چه هستم٬ باور کن٬ قلبمو باور کن...

برای تو می نویسم واز تو ، از تو که روح و قلب و جان من خواهی شد...

یه روز دیگه رو به دوش می گیرم.

از تپه ی زندگی سرازیر می شم و باز به تو می اندیشم

مسیر همیشگی رو پیش می گیرم

دستامو به دیوار باغ رویاهام می کشم و پیش میرم

می رسم به کوچه ی خیال

می خندم

رویاهامو با واقعیت گره می زنم

با جیبهای پر از احساس منتظر می ایستم

دوباره نرمی یه ترانه رو حس میکنم و تو آغوش می گیرم

زلال ، اما بی تو بر میگردم ...تا فردا

دوباره روز رو به دوش میکشم

از تپه ی زندگی سرازیر می شم

شاید اینبار با تو...

برای تو می نویسم و از تو ، از تو که روح وقلب و جان من خواهی شد...

 ... می نویسم این دفعه با خون رگهام ، با صدای طپش قلبم آهنگی می سازم ، شاید برای همیشه

پنجره رو باز کنی ،خورشیدو بیاری تو اتاق و شعر من رو.

چشامو می بندم و و به رویاهام فکر می کنم و سکوت صدام

و به تو می اندیشم و بس

می ایستم و مشتاقانه قطره های باروون رو که یه دفعه می ریزه رو حس میکنم ، مثل همون زمین

خشک شده ، مثل بنفشه های پنج پری منتظر خونه عمه اینا و مثل آسمون غبار گرفته

اگه اینبار غبارا کنار بره می تونی ببینی

می تونی اون اتاقو ببینی و پنجره رو

اونوقت می دویی

می رسی به اتاق به پنجره

پنجره رو باز میکنی

و خورشیدو می بری به اتاق و شعرای من رو..